Romeinen 7:1-4

“Of, broeders, weet u niet – ik spreek immers tot mensen die de wet kennen – dat de wet over de mens heerst zolang hij leeft? Want de gehuwde vrouw is door de wet gebonden aan de man zolang hij leeft. Als de man echter gestorven is, is zij ontslagen van de wet die haar aan de man bond. Daarom dan, als zij de vrouw van een andere man wordt terwijl haar man leeft, zal zij een overspelige genoemd worden. Als haar man echter gestorven is, is zij vrij van de wet, zodat zij geen overspelige is als zij de vrouw van een andere man wordt.  Zo, mijn broeders, bent u ook door het lichaam van Christus gedood met betrekking tot de wet, opdat u aan een Ander zou toebehoren, namelijk aan Hem Die uit de doden opgewekt is, opdat wij vrucht zouden dragen voor God.”

Ik mag het voorrecht hebben om in Israël te wonen. Hierdoor heb ik bijna dagelijks gesprekken over de zogenoemde Israël-theologie. Mensen vragen zich af: Is het Israël van nu wel het Israël van de Bijbel? Vertegenwoordigen de Joden alle stammen van Israël? Gelden de beloften die God aan Israël gegeven heeft nog steeds? Of zijn deze beloften overgegaan op de christenen door het geloof in de Heere Jezus? Gaan we naar de hemel of verwachten we een Koninkrijk op aarde, een zogenaamd hersteld Israël?

Veel christenen vechten met elkaar over deze onderwerpen. De een beschuldigt de ander van valse leer, terwijl de ander een sterke overtuiging heeft dat zijn theologie juist is. Dit is erg verdrietig.

Ik las vanochtend een tekst die mij raakte:

Jesaja 25:7
“En Hij zal op deze berg verslinden de sluier waarmee het gezicht van alle volken omsluierd is, en de bedekking waarmee alle naties bedekt zijn.”

Het is goed om te beseffen dat er een dikke sluier over ons kan liggen — ook over gelovigen uit de volken. We denken te vaak dat we alles weten. We verdedigen onze theologische standpunten als leeuwen en maken er soms een eigen wet van. Ik denk dat er veel angst regeert rondom dit punt. We zijn bang dat onze heilige huisjes omvallen. Maar wat als er een enorme sluier van onwetendheid voor onze ogen hangt?

Deze tekst staat namelijk niet op zichzelf; hij maakt deel uit van een profetie.

Jesaja 25:6
“De HEERE van de legermachten zal op deze berg voor alle volken een feestmaal met uitgelezen gerechten aanrichten, een feestmaal met gerijpte wijnen, met uitgelezen gerechten vol merg, met gezuiverde gerijpte wijnen.”

De profeet Jesaja profeteert over een tijd waarin God een feestmaaltijd zal aanrichten waarvoor alle mensen op aarde uitgenodigd zijn. Niet alleen de Joden, maar allen die de God van Israël liefhebben met hun hele hart — door het bloed van de Messias van Israël, Jezus van Nazareth, de Zoon van David. Hij zal komen om met ons deze maaltijd te houden.

Mattheüs 26:29
“Ik zeg u dat Ik van nu af aan de vrucht van de wijnstok niet zal drinken tot op de dag wanneer Ik die met u nieuw zal drinken in het Koninkrijk van Mijn Vader.”

Ziet u de verbanden? Wat de Heere Jezus beloofd heeft, staat niet op zichzelf. Het sluit aan bij wat Jesaja al heeft geprofeteerd. De Koning zal Zelf wijn drinken met Zijn volgelingen, afkomstig uit alle landen. Wat een geweldige toekomst!

Maar ook hier gaat een tekst aan vooraf.

Mattheüs 26:27–28
“Hij nam ook de drinkbeker en nadat Hij gedankt had, gaf Hij die aan hen en zei: Drink allen daaruit, want dit is Mijn bloed, het bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden.”

Het bloed van het NIEUWE VERBOND. Alleen op grond van dit bloed mogen wij aanzitten bij de maaltijd op de berg Sion, vanwaar Hij zal regeren — de stad Jeruzalem.

Maar waar vinden we de aankondiging van dit nieuwe verbond?

Jeremia 31:31
“Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik met het huis van Israël en met het huis van Juda een nieuw verbond zal sluiten…”

Hier zien we dat het nieuwe verbond wordt beloofd aan twee huizen: Israël en Juda. Na koning Salomo is het rijk gescheurd in twee delen: het tienstammenrijk (Israël, ook wel Efraïm genoemd) en het tweestammenrijk (Juda).

Waarom spreken zoveel profeten over twee huizen in plaats van slechts over Israël? Dat was toch eenvoudiger geweest? Hier ligt een diep geestelijk principe, en ik geloof dat dit onderdeel is van de sluier waar Jesaja over spreekt.

De Heere Jezus kwam als Jood, vervulde de Torah (de wet) en gaf Zijn leven als schuldoffer om het nieuwe verbond in te luiden. God was bij de Sinaï een verbond aangegaan met de twaalf stammen van Israël — als een huwelijk. Mozes was de middelaar en las het boek van het verbond voor.

In Deuteronomium 24:1–4 lezen we dat een man zijn vrouw niet opnieuw mag trouwen als zij met een andere man is geweest nadat zij een scheidbrief heeft ontvangen. De vraag is dus: hebben Juda en Israël een scheidbrief ontvangen?

Jeremia 3:8 laat zien dat het noordelijke rijk (Israël/Efraïm) een scheidbrief kreeg, maar Juda niet.

Dat is een detail dat vaak over het hoofd wordt gezien, maar het is belangrijk om Gods plan te begrijpen. God heeft Juda geen scheidbrief gegeven. Daarom is Zijn verbond met hen niet verbroken.

Maar wie zijn de Joden?

Ik stelde deze vraag aan enkele rabbijnen: “Van wie stammen jullie af en waar zijn de tien stammen gebleven?” Zij antwoordden dat zij afstammen van Juda, de naamgever van het tweestammenrijk. De tien stammen, zo zeiden zij, zijn onder de volken opgegaan en de Messias zal hen terugbrengen. Een zeer interessante conclusie!

De naam “Jood” is afgeleid van Juda. Na de scheuring van Israël bleven niet alle mensen bij de tien stammen, maar een klein gelovig gedeelte sloot zich aan bij Juda. De rest van de tien stammen ging onder de volken op en verloor zichtbaar de tekenen van het verbond.

Toch profeteerde Jeremia over een nieuw verbond met zowel Juda als het verstrooide Israël.

Hier zien we het wonder: de Messias gaf Zijn leven om herstel mogelijk te maken. Door Zijn offer is verzoening en terugkeer mogelijk.

Kort gezegd: de Heere Jezus moest sterven en opstaan om ook niet-Joden in staat te stellen deel te hebben aan het verbond en aan het toekomstige huwelijksfeest op Sion.

Eeuwenlang heeft de kerk gedacht dat zij in de plaats van Israël is gekomen. Maar door het werk van de Joodse Messias, Jesjoea, zijn wij onverdiend toegevoegd aan Gods heilsplan met Israël.

Romeinen 9:24–26
“Hen heeft Hij ook geroepen, namelijk ons, niet alleen uit de Joden, maar ook uit de heidenen…”

Israël is onder de volken vermengd geraakt, maar door het bloed van de Messias is terugkeer mogelijk.

Waar staat de sluier symbool voor? Geestelijke blindheid en onbegrip over Gods plannen. Jesaja profeteert dat deze sluier zal worden weggenomen. Dat zal een groot toekomstig moment zijn.

Wij zien uit naar die dag waarop wij samen met het Joodse volk de vervulling van Gods beloften zullen meemaken — het herstel van Israël en daardoorheen het herstel van de wereld, wanneer de Messias zal regeren.

Ik sluit af met:

Jesaja 25:7–9
“Hij zal de sluier verslinden… Hij zal de dood voor altijd verslinden… Zie, dit is onze God; wij hebben Hem verwacht, en Hij zal ons verlossen.”

Met liefdevolle groet en zegen vanuit
Mevaseret Zion, Israël.