Het is de hoogste tijd voor een nieuwe blog, aangezien dit al bijna twee maanden geleden is. Ondertussen ben ik alweer tien dagen in Israël geweest en zijn er grote ontwikkelingen gaande in onze gezinssituatie. We zijn namelijk weer in proces om terug te keren naar Israël. Dit keer zullen we niet terugkeren naar Haifa maar gaan we wonen en werken in Jeruzalem, de hoofdstad van Israël en van de hele wereld. Ondertussen is er een coalitieakkoord gekomen en in dit coalitieakkoord staat dat er een geschikt moment wordt gezocht om de Nederlandse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem te verplaatsen. Toen we in Haifa woonden, moesten we voor het verlengen van onze paspoorten naar Tel-Aviv, omdat daar de ambassade van Nederland staat. Een saai kantoor in een hoog gebouw in een wijk buiten Tel Aviv. Ik was zeer verrast door het nieuws van de verplaatsing van de ambassade. In mijn opinie is het rebellie tegen de Allerhoogste God om als land te ontkennen dat Jeruzalem de hoofdstad van Israël is. Hij brengt Zijn volk terug op basis van Zijn beloften en daar hoort Jeruzalem helemaal bij. Voor mensen die niet geloven of beseffen dat God daadwerkelijk leeft en Zijn Naam verbonden heeft aan Jeruzalem en Zijn volk Israël, is Israël een land zoals België en Nederland. Daarom is mijn hart zeer blij door dit nieuws. Is er dan toch geloof aanwezig in deze coalitie? Praktisch gezien is het erg fijn voor ons in de toekomst, scheelt een hoop reistijd.

Gisteravond is de Iraanse president Ebrahim Raisi verongelukt. Deze vriendelijk ogende man werd de ‘slager van Iran’ genoemd. Door zijn toedoen zijn er duizenden mensen onschuldig omgebracht in de naam van de demon Allah. Er lijkt een patroon gaande die we niet kunnen ontkennen. Een paar maanden geleden verkondigde Hasan Bitmez, een Turks parlementslid, de wraak van Allah over Israël, hij was nog niet klaar of hij zakte in elkaar en stierf later in het ziekenhuis aan een hartaanval. Misschien toch concluderen dat Allah niet bestaat en een eigengemaakte God is, die de Bijbel demonen noemt? Ook de omgekomen Raisi verkondigde de ondergang van Israël. Hij verkondigde letterlijk dat Israël niet meer zal bestaan. En zie, wie bestaat er niet meer? Het maakt me enorm klein. Zacharia 12:3 Op die dag zal het gebeuren dat Ik Jeruzalem zal maken tot een steen die moeilijk te tillen is voor al de volken. Allen die hem optillen, zullen zichzelf zeker diepe sneden toebrengen, en al de volken van de aarde zullen zich tegen haar verzamelen.

Zijn we aangekomen in de tijd dat God is opgestaan voor Zijn volk? Ik heb het met de vijanden van Israël en God te doen. Ze denken hun God te behagen, maar ze strijden tegen de Almachtige en Enige God van Israël, die Zijn Zoon zond om ons met Hem te verzoenen. 2 Korinthe 13:8 Want wij kunnen niets doen tegen de waarheid, maar wel voor de waarheid. In deze tekst zit veel autoriteit. De waarheid is de waarheid en de leugen is de leugen. De waarheid kan niet in een leugen veranderen door dit maar zo vaak te roepen. Ik vrees voor de mensen die tegen de levende God rebbeleren. Zoals al die studenten die leuzen tegen Israël roepen en uit solidariteit met de Gazanen knielen voor Allah. Gisteravond onderwees mijn zoon mij een belangrijke les. We sloten de dag af in gebed, en mijn zoon bad of de president levend gevonden mocht worden. Ik werd er stil van want ik was nog steeds verward of ik nu blij of verdrietig moest zijn. Ja, de Levende God is rechtvaardig maar ook verdrietig dat er mensen verloren gaan. Ik geloof dat ditzelfde in ons hart moet zijn.

Paulus verteld in de brief aan Timotheüs dat hij de gemeente van Jezus vervolgde uit onwetendheid wat gekoppeld was aan zijn ongeloof. Velen moorden en zonden worden gedaan uit ongeloof en uit onwetendheid. Laat ons gebed daarom zijn dat velen tot geloof mogen komen en er bekering zal plaatsvinden en vergeving van zonden om eeuwig te leven samen met de God en de Messias van Israël.